Ik heb drie kinderen. Mijn oudste dochter is zeventien jaar, dan komt een dame van veertien en mijn zoon is nu twaalf. Wat ik leuk vind aan (puber)kinderen is dat is dat ze me soms meenemen in een andere wereld.

Waarom vind ik dat leuk?

Omdat het me laat zien dat er zoveel bijzondere en mooie mensen in de wereld zijn. Het haalt me uit mijn burgerlijke, doorsnee leefomgeving die ik als ‘normaal’ beschouw. Het boeit me en zet me aan het denken.

Gaat dit artikel over vrijwilligers? Misschien niet, maar misschien ook wel?

Mijn visie op het werven van vrijwilligers is dat je vooral anders moet leren denken en doen. Onder je steen vandaan kruipen en verder kijken dan je neus lang is.

Eens rondlopen in een wereld die niet de jouwe is, verruimt je blik. En dat gun ik iedereen.

RuPaul’s Drag Race in Amsterdam

Op 2 mei ben ik met mijn dochter naar de show van Rupaul’s Drag Race geweest. Voor de mensen die Rupaul en zijn programma niet kennen, is hieronder de omschrijving van Wikipedia:

“RuPaul’s Drag Race is een Amerikaans talentenjachtprogramma voor drag queens dat sinds 2009 wordt uitgezonden. Deze realityserie werd bedacht door de drag queen en zanger RuPaul…”

Mijn middelste dochter, die van veertien ja, volgt al langere tijd de shows via internet en Netflix. Ze kent alle queens en heeft op Snapchat en Instagram groepjes met gelijkgestemden gevonden. Ze heeft contact met meiden uit de hele wereld.

Nu kwam de show naar Amsterdam en wilde ze daarheen. En ik mocht mee.

Niet Rupaul’s Drag Race maar het publiek

Ik heb mijn ogen uitgekeken. Het was alsof ik letterlijk een andere wereld binnen stapte. En toen waren we pas in de hal.

Al die mensen. Zo anders dan wat ik in het dagelijks leven om me heen zie. Bijzondere mensen in bijzondere outfits. Drag queens en mensen in gala. Verschillende haarkleuren, hippe mannen met geverfde wenkbrauwen, iemand in een bloemetjespak.

Veel mensen waren extravagant gekleed, terwijl anderen in een vale spijkerbroek en T-shirt liepen. Heel divers en allemaal uniek.

De moraal van dit verhaal

Terwijl ik dit schrijf, besef ik dat ik misschien bekrompen overkom. Als iemand die zich stond te vergapen aan al die uitgedoste mensen.

Maar eigenlijk was ik vooral in verwondering over dit nieuwe universum dat ik ontdekte. Het liefst had ik met iedereen willen praten. Even meekijken en een stukje meegaan in hun leven.

Want dat werd mij ook duidelijk. Wat ik ‘gewoon’ en ‘normaal’ vind, is alleen gewoon voor mij. Het zegt alles over mij en niets over de ander.

En daar is de koppeling met vrijwilligers. Met name met de ‘Nieuwe Vrijwilliger’ die we zo moeilijk kunnen vinden en binden.

Want die nieuwe vrijwilliger kan heel goed daar rondgelopen hebben. In een gave uitdossing, prachtig geschminkt of met een eenhoorn-haarband in.

Maar als wij ons niet in zijn of haar wereld begeven, zullen we nooit in contact komen.

Terugblik op de show

Natuurlijk zijn we niet alleen in de hal gebleven. De show was de moeite waard. Het zijn niet alleen mooie ‘dames’, maar ze hadden ook een prachtige show met indrukwekkende effecten.

En verder was ik vooral druk met filmen, zodat mijn kind ongestoord kon genieten 😊.

 

Foto door Florentine Pautet via Unsplash

 

The Happy Volunteer Logo

Zorg dat je geen artikel mist!

Meld je aan voor mijn artikelen. Elke veertien dagen mail ik je met inspiratie en tips over het werven van vrijwilligers. En je krijgt mijn e-book met tips als welkomstcadeautje.